Beleidsplan
- Solidariteit als alternatief
- Drie hoofdassen
- Onze prioriteiten
- Hoe werken wij in het Zuiden?
- Hoe werken we in het Noorden?
1. SOLIDARITEIT ALS ALTERNATIEF
In de naam OXFAM-Solidariteit zit onze belangrijkste doelstelling vervat : solidariteit. In een tijdperk waarin de internationale betrekkingen hoofdzakelijk bepaald worden door economische en financile criteria, willen wij de wereld benaderen vanuit een standpunt van solidariteit. Met deze waarde als uitgangspunt, willen wij een alternatief voorstellen voor de huidige ontwikkelingssamenwerking : wij stellen de mensen en hun organisaties opnieuw centraal en verdedigen een andere vorm van ‘mondialisering’, die gebaseerd is op de solidariteit tussen de volkeren.
In het Zuiden heeft OXFAM-Solidariteit een uitgebreid netwerk van partners opgebouwd. Met deze vaak zeer verschillende organisaties hebben wij vertrouwensrelaties ontwikkeld. Samen met hen analyseren wij de maatschappelijke en politieke realiteit en realiseren we projecten die het recht op een waardig leven van mannen, vrouwen en kinderen in de landen van het Zuiden moeten waarborgen.
In het Noorden staat OXFAM-Solidariteit voor een hechte vereniging, die in de loop van bijna 35 jaar is uitgegroeid tot een omvangrijk netwerk van mensen, organisaties, solidariteitscomits, enz... Deze vereniging sluit bovendien aan bij de beweging OXFAM-in-Belgi ( waarvan ook OXFAM-Wereldwinkels en Magasins du Monde OXFAM deel uitmaken) en op het lidmaatschap van OXFAM INTERNATIONAL.
Ons beleidsplan tracht dit grote solidariteitsproject vorm te geven. Het is in de eerste plaats een voorstelling van onze doelstellingen, onze werkmiddelen en onze -methode. Het licht de krachtlijnen van onze toekomstige acties toe. Dit plan werd opgesteld in 1997, maar het laat voldoende ruimte om in te spelen op nieuwe vragen.
2. DRIE HOOFDASSEN
Drie hoofdassen bepalen grotendeels onze activiteiten :
1. Initiatieven ondersteunen (in Latijns-Amerika, Afrika, de Arabische wereld en Azië) die uitgaan van volksorganisaties en verschillende plaatselijke partners. Deze initiatieven hebben tot doel de levensomstandigheden van de bevolking te verbeteren. Deze acties worden gevoerd met het oog op maatschappelijke verandering en worden op volgende terreinen ondernomen:
- voedselveiligheid
- arbeid en tewerkstelling
- sociale basisvoorzieningen het recht van de volkeren en de verantwoordelijkheid van de staat.
Wij concretiseren onze steunacties via de financiering van projecten.
2. De Belgische en Europese publieke opinie informeren, sensibiliseren en mobiliseren en de verschillende beleidsinstanties interpelleren over de ontwikkelingssamenwerking, arbeid en tewerkstelling, geopolitieke belangen, het eenheidsmodel van de economische ontwikkeling, het ontwikkelingsbeleid en de rol van de NGO’s.
Deze verschillende thema’s worden aangepakt vanuit onze aanwezigheid in het Zuiden, maar ook via onze banden met andere organisaties in het Noorden.
3. De versterking van de integratie van OXFAM-in-België als beweging. Dat betekent dat we onze analyses harmoniseren, gezamenlijke acties uitwerken en programmeren, en via onze projecten in het Zuiden en onze acties in het Noorden onze samenwerking en complementariteit volledig te gelde maken.
3. ONZE PRIORITEITEN
1. Voedselsoevereiniteit
Dit impliceert participatie van de boerenbewegingen. Zij moeten betrokken worden bij de uitwerking en de uitvoering van het landbouwbeleid. Dit impliceert eveneens de controle van de producenten over de verschillende productiemiddelen (grond, water, zaden, enz.).
Voedselsoevereiniteit past in het kader van een duurzame ontwikkeling en van een productiemodel dat het milieu en de voedselkwaliteit respecteert. Op maatschappelijk vlak pleit deze aanpak voor een familiale landbouw, die op het platteland inkomen schept. In deze optiek klagen wij de marktpolitiek voor voedingsmiddelen aan die de agrobusiness zonder enige controle zijn gang laat gaan. Wij menen dat we ook in het Noorden voor heel wat uitdagingen staan : er zijn de grote orintaties van het landbouwbeleid, de beslissingen van de WTO, onze rechten en plichten als consument.
2. Arbeid en tewerkstelling
Ons uitgangspunt is dat arbeid een factor is van sociale integratie en een ontwikkelingsstrategie moet zijn die de fundamentele rechten van arbeiders respecteert en beschermt (vakbondsrechten, eerbied voor de conventies van de Internationale Arbeidsorganisatie, enz...). Daarbij hebben we oog voor de verschillende stadia van het productieproces (productie, verwerking, commercialisering en diensten) en de controle die de arbeiders rechtstreeks of onrechtstreeks hierop uitvoeren. Deze problematiek is belangrijk zowel in een stedelijke omgeving als op het platteland. OXFAM-Solidariteit wil de mechanismen blootleggen, die de onrechtvaardigheid in het Noorden en in het Zuiden veroorzaken en in stand houden, en vestigt de aandacht op problemen als uitsluiting, werkloosheid, uitbuiting en concentratie van de rijkdom, waarop geen echte democratische controle bestaat.
3. Mechanismen en kwalijke gevolgen van het economisch eenheidsmodel
In onze analyse van de wereld klagen wij het allesoverheersende economische eenheidsmodel aan als één van de verklaringen voor een veralgemeende onrechtvaardigheid. De deregulering van de handel en de investeringen, de programma’s voor structurele aanpassing, de schuldenlast... het zijn allemaal voorbeelden van de kwalijke gevolgen van dit eenheidsmodel, dat wereldwijd wordt opgelegd. In overleg met andere organisaties zullen wij ons meer bepaald toeleggen op thema’s als de conventie van Lom, het multilateraal akkoord over investeringen (MAI), de Wereldhandelsorganisatie (WHO), de structurele aanpassingsprogramma’s (SAP), de problematiek van de schuldenlast, de wapenhandel.
4. Ontwapenen om te ontwikkelen
‘Ontwapenen om te ontwikkelen’ blijft voor OXFAM-Solidariteit een uiterst belangrijk motto.- Politieke modellen en ontwikkelingsstrategien : de politieke modellen, waaruit noodzakelijkerwijze ontwikkelingsstrategien voortvloeien, worden gekenmerkt door polarisatie : polarisatie tussen het systeem dat gebaseerd is op een sterk staatsbestel en het systeem dat de staat verzwakt; polarisatie tussen de politieke analyse die ontwikkeling baseert op decentralisatie en de analyse die de centralisatie wil in stand houden; polarisatie tussen de theorie van de integratie in het wereldsysteem en de theorie die het recht verdedigt op non-integratie, omdat integratie niet bijdraagt tot een rechtvaardige herverdeling. Voor ons moet elk politiek model, en dus elke ontwikkelingsstrategie, de economische, sociale en democratische rechten van iedereen waarborgen. Dat kan slechts binnen een rechtsstaat, die zich bewust is van zijn verantwoordelijkheden, zich daartoe de nodige middelen verschaft en elke inmenging van de hand wijst. Wij ondersteunen decentralisatieprocessen als ze gepaard gaan met de politieke wil om alle betrokkenen volop te laten deelnemen aan dit proces.
5. De geopolitieke uitdagingen
Deze prioriteit getuigt van het belang dat wij blijven hechten aan de politieke analyse. De ongelijkheid, het spel van macht en invloed in de internationale betrekkingen, het opleggen van n alleenzaligmakend economisch model en de zware druk op de verantwoordelijkheden van de staat, bepalen de ontwikkeling van de Noord-Zuidrelaties. Ook Belgi en zijn burgers hebben hier een stem in het kapittel. Wij hebben ook oog voor de geopolitieke belangen van de verschillende economische en regionale machtsblokken.Prioritair werken wij rond de volgende thema’s: Cuba, de Arabische wereld (Palestina, de Sahrawi Republiek, Algerije), NAFTA, ASEAN, het MEDA-programma van de Europese Unie voor het Middellandse Zeegebied.
6. Het Belgische en Europese ontwikkelingsbeleid en de rol van de NGO’s
Wij willen het beleid op dit domein met aandacht volgen en vooral alternatieve werkvormen verdedigen die gebaseerd zijn op solidariteit en partnership. Wij willen ontwikkelingssamenwerking niet herleiden tot de technische uitvoering van een reeks projecten of financile transferten. OXFAM-Solidariteit is van mening dat de overheid een verantwoordelijkheid draagt bij de uitwerking van een beleid dat gericht is op een structurele en duurzame lotsverbetering voor de volkeren in het Zuiden en het Noorden. De privatisering van de ontwikkelingssamenwerking laat volgens OXFAM-Solidariteit niet toe deze verantwoordelijkheid ten volle op te nemen.
4. HOE WERKEN WIJ IN HET ZUIDEN?
Ons werk in het Zuiden is georganiseerd in functie van drie aspecten die tegelijk de eigenheid en de coherentie van OXFAM-Solidariteit bepalen: een visie op ontwikkeling, een geopolitieke analyse en de keuze van een partnerorganisatie.
Er ontstaan overal ter wereld verschillende vormen van verzet tegen het economische eenheidsmodel dat winstbejag als belangrijkste drijfveer heeft en daardoor steeds meer uitsluitingsmechanismen en onrechtvaardigheid voortbrengt en grondstoffen en bodemrijkdommen plundert. Deze vormen van verzet zijn genspireerd op een ander samenlevingsmodel, dat de fundamentele rechten van iedereen eerbiedigt en bewust het leefmilieu respecteert.
Wij verdedigen het principe dat de economie in dienst moet staan van de mens. De mens mag niet in dienst staan van de economie. Deze vormen van verzet en deze alternatieven steunen wij ten volle.Daarnaast ontwikkelt OXFAM-Solidariteit een maatschappelijke en geopolitieke analyse van de wereld, met bijzondere aandacht voor de Noord-Zuidrelaties, meer bepaald voor de strijd van de volkeren voor hun zelfbeschikkingsrecht en voor hun recht op het bepalen van alternatieve ontwikkelingsmodellen. In de context van de mondialisering, is er ook aandacht voor de ontwikkeling van de verschillende economische blokken en de gevolgen hiervan op het dagelijkse leven van de bevolking. Het beleid van de Belgische regering en van de Europese Unie zijn eveneens belangrijke elementen van onze geopolitieke analyse.
De partner waarmee we in het Zuiden werken, is uiteindelijk de centrale schakel in onze aanpak. Deze partner wordt op de eerste plaats gekenmerkt door zijn engagement voor meer sociale rechtvaardigheid en door zijn keuze voor concrete acties en projecten.Wij hebben verschillende soorten partners, al naargelang de mogelijke en/of toegelaten organisatievormen in het land van herkomst. Primordiaal is dat de burgers in een samenleving zich op een representatieve manier kunnen organiseren, om op te komen voor hun rechten en om ontwikkelingsalternatieven uit te bouwen : dat kan een coperatieve vereniging zijn, een boerensyndicaat, een dienstverlenende NGO die samenwerkt met plaatselijke basisgemeenschappen of officile staatsinstellingen die instaan voor de noden van de bevolking, enz... Via deze vorm van partnership willen we blijk geven van onze vaste overtuiging van het recht en het vermogen van volkeren om zich te organiseren. Daarmee bestrijden we de idee dat het Zuiden ‘een institutionele woestijn’ is.
De steun aan onze partners bestaat over het algemeen in hulp aan of financiering van bepaalde van hun activiteiten. Deze activiteiten worden gepland door de partner. Het ‘project’ of de ‘actie’ waarvoor steun wordt verleend, wordt bepaald in samenspraak met OXFAM-Solidariteit. Wij ondernemen tevens de nodige stappen voor de financiering en zorgen voor de opvolging ervan in overleg met de partner. Doordat wij steunen op een multi-disciplinair team van ervaren projectverantwoordelijken en op een netwerk van specialisten, kunnen wij uiteenlopende aanvragen op professionele wijze behandelen en beschikken wij vaak over de technische ‘input’ die onze partners vragen.
OXFAM-Solidariteit heeft vier grote actieterreinen gedefinieerd :
- Arbeid en tewerkstelling
we geven voorrang aan de textielsector en aan de problematiek van de informele arbeid : het gaat hier om twee terreinen, waarop gestreden wordt tegen oude en nieuwe vormen van uitbuiting. De ontwikkeling en herwaardering van arbeid en tewerkstelling op het platteland vormen een bekommernis van de meeste van onze huidige partners. Onze rechtstreekse samenwerking met de netwerken voor eerlijke handel behoort eveneens tot dit domein.
- Voedselveiligheid
Naast onze bijdrage tot ontwikkelingsalternatieven op het vlak van productie en duurzame technologien, willen wij de georganiseerde kleine landbouwproducenten kansen bieden bij hun dialoog met de lokale, regionale en nationale overheid en zelfs met de internationale instellingen. Het vraagstuk van de ‘commercialisering’ vormt een uitstekend verbindingselement met onze partners uit de sector van de eerlijke handel. De ontwikkeling van diensten en basisinfrastructuur op het platteland is een voorwaarde voor het voortbestaan van de kleine landbouwproducenten.
- Sociale basisvoorzieningen (water, gezondheid, onderwijs)
Wij wensen allesbehalve de privatisering van deze verschillende diensten aan te moedigen, integendeel wij wijzen voortdurend op hun publiek belang en op de noodzakelijke rol die de staat hier moet spelen, om deze diensten op een rechtvaardige wijze reel toegankelijk te maken voor heel de bevolking. De sociale basisdiensten zijn vaak de eerste slachtoffers van structurele aanpassingsplannen en illustreren zeer dikwijls de uitsluitingsmechanismen en het gemak waarmee de taken van de overheid worden afgebouwd. Trouwens, dit soort actie is in bijzondere omstandigheden, zoals in vluchtelingenkampen (Palestina, Westelijke Sahara), ook een belangrijke factor voor verzet en organisatie.
- Het recht van de volkeren en de verantwoordelijkheid van de staat Onder dit thema valt een geheel van projecten die informatie, sensibilisering en politiek lobbywerk inhouden rond welbepaalde vraagstukken. Deze acties zijn vaak verbonden met de strijd voor het zelfbeschikkingsrecht van de volkeren, met de onrechtvaardigheden in de internationale betrekkingen, zowel op economisch als politiek vlak, en met de verantwoordelijkheid van de staten tegenover hun bevolking.
Ook al beschouwen we het niet als een thema, toch willen we erop wijzen dat we ook actief zijn op het domein van de noodhulp. Deze projecten zijn gekoppeld aan uitzonderlijke situaties (natuurrampen, oorlog en conflicten, enz...). Zij stellen ons in staat in te gaan op buitengewone vragen van onze partners in het Zuiden en van onze bondgenoten in het Noorden. Zo’n project kan ook de gelegenheid zijn om een lokale partner te versterken of om de basis te leggen voor een werk op langere termijn nadien. Zelfs bij noodhulp geven wij de voorkeur aan partnership.Wij wensen tevens bijzondere aandacht te schenken aan de situatie van de vrouwen. Zij worden het hardst getroffen door de verschillende mechanismen van uitsluiting en uitbuiting. Wij willen nagaan hoe er binnen de verschillende projecten rekening wordt gehouden met dit aspect en vooral welke alternatieven er worden voorgesteld om de toegang van vrouwen tot ontwikkeling te vergroten en om gelijkwaardigere relaties tussen mannen en vrouwen te bevorderen.
Over dit onderwerp wensen wij een dialoog te voeren met onze partners en van hun ervaringen en voorstellen te leren. Het gaat hier niet om een opgelegd criterium, maar om een bekommernis die wij willen delen en bestuderen met onze verschillende partners. Het is duidelijk voor ons dat de strijd van de vrouwen voor hun rechten en waardigheid deel uitmaakt van bredere vormen van verzet die de meest uitgebuite en uitgesloten sociale klassen in hun geheel aangaan. Wij beschouwen deze strijd dus niet als losstaand van een globale analyse van de onrechtvaardigheid.
Aangezien wij werken met partners die verantwoordelijk zijn voor de uitwerking en rechtstreekse uitvoering van projecten, hebben wij een rol van verantwoordelijke begeleiders. Onze relaties met onze partners zijn gebaseerd op vertrouwen in de partner, en dus zal de intensiteit van onze opvolging afhangen van hun mogelijkheden en hun specifieke vragen. Wij moeten ons dus aanpassen aan de situatie waarin zij zich bevinden en we moeten ook risico’s durven nemen. Opvolging is soms zeer belangrijk, maar wij vermijden zo veel mogelijk zelf operationeel te worden, omdat wij voorrang verlenen aan de leefbaarheid van een project op lange termijn, meer dan aan de onmiddellijke resultaten.
Aangezien de uitvoering van het project ook een leermiddel is, blijven wij erop wijzen dat planning (timing, budgettering) vaak een moeilijke oefening is voor onze partners. Het is van belang dat zij het recht hebben fouten te maken. Administratieve plichtplegingen mogen geen belemmering vormen om een partner te begeleiden en zij mogen evenmin leiden tot het bij voorbaat uitsluiten van bepaalde organisaties. Het geheel van de opvolging gebeurt via een permanent contact met onze partners, via bezoeken van de projectbeheerders op het terrein zelf of in sommige gevallen via onze verbindingsbureaus ter plaatse.Wij kiezen voor een gezamenlijke beoordeling (samen met de partner) in plaats van een opgedrongen evaluatie. Het gaat hier niet zozeer om het uitvoeren van een controle, maar om het deelnemen aan een proces dat toelaat aanbevelingen te doen. De evaluator heeft veeleer een rol van analist en raadgever dan van lesgever. In die optiek beschouwen wij de evaluatie als onderdeel van een pedagogisch proces en niet als een administratieve formaliteit.
4.2.3. Uitzenden van coperanten en technische bijstand
Het spreekt vanzelf dat wij alleen maar coperanten uitzenden op vraag van onze partners, vooral wanneer het gaat om een zeer specifieke technische vraag waarvoor ter plaatse geen oplossing voohanden is. Oxfam vermijdt zo veel mogelijk eigen personeel uit te zenden en let erop dat de partner - en niet de coperant - de verantwoordelijkheid draagt voor het project. Wij kijken er ook op toe dat de coperant, als technische assistent binnen een team, zijn vormingstaak goed uitvoert. Coperanten moeten ook vooral oog hebben voor informatie en sensibilisering hier in het Noorden.
5. HOE WERKEN WIJ IN HET NOORDEN?
Het is geen zeldzaamheid dat onze partners in het Zuiden ons vragen stellen omtrent ons engagement in eigen land en ons erop wijzen dat er in de eerste plaats bij ons werk aan de winkel is. OXFAM-Solidariteit is overtuigd van deze noodzaak en daarom werd de afdeling ‘mobilisatie’ opgericht. Elke burger moet zich kunnen informeren, moet gesensibilseerd worden, en moet tegelijk ook actief kunnen tussenkomen, concreet actie voeren om structuren te doen bewegen, beslissingen te benvloeden, de mentaliteit en het gedrag te veranderen.De basis van dit alles is onze vaste overtuiging dat georganiseerde burgers in een democratie de stem van de solidariteit moeten laten weerklinken en hun stempel kunnen drukken op de organisatie van de maatschappij, de verdeling van de rijkdom, ook op wereldvlak.
5.1. Een beweging en een netwerk
OXFAM-Solidariteit pretendeert niet op haar eentje de Belgische en Europese bevolking te mobiliseren. Onze mobilisatiestrategie steunt grotendeels op de beweging OXFAM-in-Belgi. Deze beweging omvat OXFAM-Solidariteit, OXFAM Wereldwinkels en Magasins du Monde OXFAM. Wij bepalen samen de prioriteiten en trachten van onze complementariteit een sterke troef te maken om onze mobilisatie in het Noorden en onze solidariteit met het Zuiden meer impact te geven.
OXFAM-Solidariteit onderhoudt goede banden met verschillende organisaties: solidariteitscomités met diverse landen en volkeren (Cuba, Guatemala, Colombia, Mexico, de Palestijnen, het Sahrawi-volk, enz...); het verenigingsleven dat begaan is met maatschappelijke problemen (vredesbeweging, antiracistische groeperingen zoals CNAPD, MRAX, Hand in Hand, enz...) ; mensenrechtenorganisaties (Amnesty International, de Liga voor de Rechten van de Mens, enz...) en uiteenlopende, nationale en internationale groeperingen, federaties en koepelorganisaties (NCOS, CNCD, EUROSTEP, enz...). Oxfam-Solidariteit opteert voor een slagkrachtige Derde Wereldbeweging, en wenst daartoe de krachten te bundelen met andere NGO’s en de actiebasis binnen de koepel NCOS. Conform de mogelijkheden en stimulansen voor samenwerking, geboden door het Nieuwe Koninglijke Besluit, zal dit een concrete vertaling krijgen in het programma en de jaarlijkse actieplannen, die aan de overheid ter subsidiring zullen worden worden voorgelegd.
Wij vermelden voorts ook ons lidmaatschap van OXFAM INTERNATIONAL, dat 10 ontwikkelingsorganisaties groepeert die hun werk in het Zuiden en in het Noorden trachten te harmoniseren.
Tenslotte rekenen wij ook op een omvangrijke groep sympathisanten van OXFAM-Solidariteit: honderden vrijwilligers, en 30.000 mensen die zich van ver of nabij interesseren voor onze verschillende activiteiten.Voor ons vormt dit alles een legitimatie voor onze actie. Wij menen dat deze band met een breed publiek een wezenlijk deel uitmaakt van onze doelstelling: de solidariteit. Bovendien verantwoordt deze band de toegang die OXFAM-Solidariteit heeft tot overheidsfondsen.
5.2. Informatie en politieke actie
Onze eerste taak bestaat erin ons eigen publiek via onze publicaties en een ruimer publiek via de verschillende media te informeren over de vraagstukken van de ontwikkelingssamenwerking, maar ook over de specifieke situaties in de landen en regio’s, waar wij aanwezig zijn. Onze relaties met de partners in het Zuiden verlenen ons toegang tot informatie uit eerste hand, maar bieden tevens de mogelijkheid tot een meer diepgaande analyse van de actualiteit. Voor ons is het van fundamenteel belang dat wij gehoor geven aan deze stem uit het Zuiden, omdat ze vandaag veel te weinig gehoord wordt. Het is vaak de eerste, noodzakelijke stap naar een concretere actie. Onze publicatiestrategie werkt op de eerste plaats in die richting.
Het spreekt voor zich dat onze actie in het Noorden ook een politiek karakter heeft, in de zin dat wij beslissingen willen wijzigen, gangbare praktijken willen benvloeden of structuren willen veranderen. Dit lobbywerk willen wij verrichten via onze contacten, hier in Belgi. Wij willen geen groep zijn die werkt vanuit een ivoren toren en zich enkel in de coulissen van de belangrijke beslissingscentra ophoudt. Het lijkt ons belangrijker te vertrekken vanuit een werking aan de basis (mobilisatie van de mensen, acties onder de bevolking) om te komen tot een interpellatie en, indien mogelijk, tot een dialoog met de diverse beleidsinstanties.
5.3. Vorming en sensibilisering
Mobilisatie betekent voor ons op de eerste plaats educatief werk. Het is bovendien de eerste stap naar mobiliserende acties. Wij richten ons in eerste instantie naar scholieren vanaf 16 jaar, naar jongeren binnen het hoger onderwijs, naar leden van jongeren-, vrouwen- en buurtorganisaties, enz... Wij hechten ook veel belang aan de vorming van mensen die zelf een opvoedende taak vervullen (leraars, opvoeders, mensen uit de jeugdbewegingen, enz...), zodat zij de dimensie van ontwikkelingssamenwerking en internationale solidariteit in hun werking kunnen integreren.
Wij beschikken over een origineel educatiemodel : de inleefateliers van ‘De Wereld om de Hoek’. Via hun interactieve aanpak confronteren deze ateliers de bezoekers met de werkelijkheid in het Zuiden. Deze interactieve techniek maakt een grotere betrokkenheid van het publiek mogelijk en een ander soort van bewustwording.Wij beklemtonen dat dit bewustmakingswerk een noodzakelijke voorwaarde is om daarna actiemodellen te kunnen voorstellen met het oog op verandering. Het is ook een manier om de oplossingen aangedragen door onze partners in het Zuiden, kenbaar te maken en op een zeer concrete wijze duidelijk te maken voor welke uitdagingen de solidariteit vandaag staat. In die zin heeft onze vormingsstrategie tot doel komaf te maken met de meelijwekkende kijk op het Zuiden en de waarde te beklemtonen van het werk, de organisatie en de strijd voor emancipatie van mannen en vrouwen in het Zuiden.
OXFAM-Solidariteit maakt gebruik van fondsenwerving die een mobilisatie van het publiek op het oog heeft en fondsenwerving om subsidies te verkrijgen.Bij de fondsenwerving bij het publiek, is het essentieel coherent te blijven met onze hoofddoelstellingen. Onze boodschap en middelen moeten overeenstemmen met onze principes. En aangezien ons publiek borg staat voor onze legitimiteit, zijn we het de grootst mogelijke transparantie en de waarheid verschuldigd, met het risico dat onze fondsenwerving minder ‘doeltreffend’ en minder ‘verleidelijk’ is.
Wij spreken ons publiek op verschillende wijzen aan voor onze fondsenwerving, maar het is toch wel nuttig in dit verband even onze 1%-campagne te vermelden. Deze campagne gaat uit van het principe dat de ‘ontwikkelde’ landen minstens 1% van hun budget zouden moeten besteden aan ontwikkelingssamenwerking. Wij weten dat de realiteit anders is. Bij deze vaststelling vragen wij de genteresseerden maandelijks 1% van hun inkomen over te schrijven ten voordele van onze partners.
Een andere manier van fondsenwerving die OXFAM kenmerkt, is haar netwerk van tweedehandswinkels (wij noemen dit onze ‘productie-afdeling’). Deze activiteit heeft meerdere dimensies. Zij herinnert er ons in de eerste plaats aan dat wij in een wereld leven waar enorm veel wordt weggegooid, terwijl het nochtans meestal mogelijk is te recupereren of te recycleren en daardoor een schandalige verspilling van grondstoffen en arbeid te vermijden. Deze activiteit stelt ons tevens in staat werkgelegenheid te creren voor laaggeschoolde mensen die vaak geen kans krijgen in het arbeidscircuit. Tenslotte bieden deze winkels mensen met een laag inkomen de kans zich het nodige aan te schaffen. Wij menen dat ook deze activiteit een praktisch voorbeeld is van wat wij bedoelen met solidariteit.
Het aanvragen van subsidies biedt ons over het algemeen de mogelijkheid contacten te leggen en gesprekken te voeren met de verschillende beleidsinstanties (gemeente, provincie, gewest, federale staat, Europese Unie). Het is niet alleen onze taak sudsidies te verkrijgen, maar er ook voor te ijveren dat men rekening houdt met onze criteria en werkvormen.Deze vorm van financiering geeft ook een belangrijke meerwaarde aan de inbreng van onze partners en van ons publiek. Sinds de acties die wij samen met onze partners voeren, in aanmerking komen voor een cofinanciering, slagen wij erin - en we zullen dat ook in de toekomst blijven doen - een ander soort werking onder de aandacht te brengen van de overheid en het publiek : namelijk die van partners die werken aan globale alternatieven voor het heersende neoliberale beleid.
Facebook
Twitter
YouTube
Flickr
Newsletter
