Een vrijwilligster aan het woord
Annelies Vanderlinden neemt voor het tweede jaar op rij deel aan de Investteams die naar de festivals trekken met de campagne over sociaal investeren en waardig werk. Een verslag.
Aankondiging: Neem actief deel aan de campagne over sociaal investeren op de zomerfestivals! Ben je van mening dat sociale en economische rechten beschermd moeten worden, zowel in het Noorden als in het Zuiden? Geloof je dat een alternatief mogelijk is? Dan is onze campagne op je lijf geschreven! (verschenen in Globo)
“Wow,” denk ik. “Dat is iets voor mij! Festivals, een praatje slaan met de mensen, opkomen voor meer arbeidsrechten in het Zuiden,... Voil, de perfecte combinatie! Mijn hartje begint al sneller te slaan. Maar wat moet ik eigenlijk doen?
Na een telefoontje naar Oxfam weet ik meer. Het komt erop neer dat je als vrijwilliger tijdens de festivals zoveel mogelijk mensen aanspreekt en uitleg geeft over de campagne over investeringen en arbeidsrechten. Als je de festivalgangers kan overtuigen, laat je hen een petitie ondertekenen.
Dit jaar wil Oxfam-Solidariteit het minstens even goed doen als vorig jaar. 11.000 handtekeningen moeten het ministerie
van Ontwikkelingssamenwerking en de EU bewust maken van de schrijnende arbeidsomstandigheden in sommige Westerse bedrijven in het Zuiden.
Waarover gaat de campagne?
Onze geglobaliseerde wereld laat bedrijven toe, dankzij de huidige liberalisering, om zich zonder problemen te vestigen in de landen van het Zuiden. Daar vinden ze goedkope werkkrachten, zijn er vaak geen vakbonden die hen het leven zuur maken, wordt niet altijd zo nauw gekeken naar de naleving van arbeidsrechten, kunnen ze doorgaans hun afval storten in rivieren en vloeit de meeste winst terug naar het bedrijf...
Deze multinationals worden toch met open armen onthaald in het Zuiden omdat zij de toenemende werkloosheid daar zouden oplossen. In werkelijkheid stikken -meestal- vrouwen urenlang kleding (bv. voor Nike of Adidas) voor een schamel loon, vaak wordt er s nachts gewerkt in de maquilas in Zuid-Amerika, vele kinderen zijn er aan de slag... Voor de landen in het Zuiden zijn deze investeringen niets anders dan een vergiftigd geschenk. De campagne heet dan ook Geen vergiftigd geschenk. Sociaal investeren! Waardig werk. We staan erop!’
Mijn steentje
Als orientalist ken ik maar al te goed de arbeidsomstandigheden in India. Al enkele jaren koop ik producten uit de Oxfam-Wereldwinkel en probeer zo de kleine boer in het Zuiden wat te ondersteunen. Tof, als ik aan deze campagne deelneem, kan ik mijn steentje bijdragen om de arbeid(st)ers in het Zuiden een menswaardiger bestaan te geven. Ok, ik schrijf me in en vooraleer ik naar de festivals gaan krijgen ik nog een degelijke vorming ook.
Op de festivals
Allereerst zou ik graag wat uitleg willen geven over onze prachtige Oxfam-stand. Elke festivalganger kan de standplaats onmiddellijk herkennen door een gigantisch gekleurd paard van Troje, het symbool van een vergiftigd geschenk. Vlak ervoor staat een tafeltje en een bus waarin je de petities kan droppen.
De Waalse theatergroep Les Passeurs de Rves maken onze campagne wat aangenamer voor de toeschouwer, door ons verhaal in beeld om te zetten. In het theaterstuk symboliseert het beweegbare paard het vergiftigd geschenk waaraan de arbeiders Ron en Dus niet kunnen weerstaan. Op de Gentse Feesten (23 juli 2006) lokte deze formule veel kijklustigen. Na het schouwspel had ik de indruk dat de mensen het hele verhaal rond investeringen ook beter begrepen. (Fotoreeks theaterstuk)
De reacties bij het publiek
Maar hoe reageren de mensen? Tekenen ze makkelijk de petities? Misschien zijn dit vragen die je je stelt. Wel, op de festivals ontmoet je mensen van allerlei pluimage: ouderen, tieners, jonge koppeltjes, rasta’s, toeristen, ... met elk hun eigen reacties. Meestal hoef je je niet te veel zorgen te maken en tekenen ze de petitie zonder problemen.
Toch is het wat moeilijk om alle reacties in n zin te bundelen, maar de grappigste opmerkingen wil ik je zeker niet onthouden. Hier komen ze:
een flamingant op Theater aan Zee: Waarom zoeken jullie het zo ver van hier! Het probleem zijn die Walen die profiteren van ons geld! Die luiaards!
een knorrige oude dame op de Gentse Feesten: Jaja, allemaal schone praatjes!
een verkoopster van merkschoenen op de Gentse Feesten: Jullie hebben groot gelijk. Die mensen verdienen daar niks aan. Kom mannen, tekenen jullie ook maar!
een dertiger op Rock Zottegem: Allemaal schoon en wel. Maar van waar komt die broek die gij aanhebt? Toch ni van den H&M? Anders teken ik ni hoor!
een gefrustreerde twintiger op Rock Werchter: Komt ge voor de seks?
Resultaat?
De meeste mensen vragen zich af of deze campagne werkelijk iets uithaalt. Wel, tijdens de vorming konden we toch kennismaken met de eerste resultaten die onze campagne vorig jaar opleverde. In Zuid-Amerika bijvoorbeeld, zijn er spontaan enkele vrouwengroepen in de maquilas ontstaan die hun lotgenoten informeren over de schadelijke gevolgen voor de gezondheid door urenlang aan een stikmachine te werken. Ze delen brochures uit over hoe deze te voorkomen en proberen stilaan enkele crches uit de grond te stampen.
Hopelijk draaien de ingezamelde petities van dit jaar uit op nog meer initiatieven van de kleine man in het Zuiden en bekommeren de Westerse bedrijven zich iets meer om het lot van hun werknemers. Als we beseffen dat sommige peperdure merkkledij in onze winkels gestikt werd door een arme Cambodjaan voor een schamel loon, wie kan er dan nog op zijn beide oren slapen?”
Annelies Vanderlinden, Vrijwilligster
Meer weten over de campagne? Bezoek onze campagnepagina!
| printen | versturen... |
![]()
Oxfam-Solidariteit steunt coöperatie New B
Brusselse ngo’s spreken zich uit naar aanleiding van de eerste CELAC-top tussen EU en Latijns-Amerika
Thailand te duur voor Calvin Klein, Gap en Victoria’s Secret
25.000 Oxfam-handtekeningen voor gelijke ontwikkelingskansen
Pukkelpop rondt de kaap van de 10.000 petities!



Facebook
Twitter
YouTube
Flickr
Newsletter
