Haïti: dagboek van een gezondheidswerkster

Helen Hawkings werkte voor Oxfam in Haïti toen de aardbeving plaatsvond. Met haar Haïtiaanse collega’s ging ze snel aan de slag om slachtoffers bij te staan. Via haar dagboek krijgen die gewone mensen een gezicht...
9 februari - Dierbare spulletjes zijn verloren
Vandaag bezocht mijn collega een vriendin in Carrefour, de buurt waar wij mee samenwerken. Ze vond haar zittend op het platte dak van haar huis. ’s Nachts verblijft ze bij haar neef, maar overdag zit ze op het puin dat nog rest van haar huis. Ze zegt niet te willen weggaan omdat haar spulletjes dan gestolen worden. Het doet me pijn want er valt echt niets meer te stelen. De mensen hebben hun dierbaarste dingen verloren, oude foto’s, persoonlijke documenten... De straat waar ze woont is een verlaten spookstad geworden terwijl daar vroeger zoveel mensen rondliepen.
10 februari - Als bij wonder gered
Oxfam bezorgt niet alleen latrines en water. We delen ook hygiënekits uit, emmers, wasbakken, zeep, maandverband en ondergoed. Zo kunnen de mensen op zijn minst zorgen voor een basishygiëne. De distributie is nu goed op gang gekomen in een van de eerste kampen dat we bezochten.
De veiligheid verzekeren bij het uitdelen van deze kits is niet vanzelfsprekend. Onze strategie is daarom vooral te werken in kleinere kampen en met kleinere gemeenschappen waar we minder mensen hoeven te organiseren en de kans ook kleiner is dat ze al hulp ontvangen van een andere organisatie.
Deze morgen hielden we een vergadering op het dak van ons kantoor dat nog voor de helft overeind staat. Als je uitkijkt over de andere daken is het een wonder dat er niet meer mensen gestorven zijn. Stilletjes bedank ik diegene hierboven die me beschermd heeft. Dat ik mijn deur niet geopend kreeg, heeft me meer dan waarschijnlijk het leven gered. De muur boven mijn bureau is ingestort. Mijn collega in het tegenoverliggende bureau had minder geluk.
11 februari - Stortregen zorgt voor modderpoel
Kort na 4 uur word ik wakker door een geluid. Het stortregent. Haïti is niet klaar voor het regenseizoen dat pas binnen enkele weken start. Toch is het zeer hard aan het regenen. Er zijn reeds grote tenten en plastic beschermend materiaal uitgedeeld, maar toch zullen veel mensen erg nat worden. Samen met de regen groeit de kans dat bacteriën uit vuilnis en uitwerpselen in het water terecht komen dat als drinkwater dient. Het risico op diarree en andere ziektes wordt dus groter.
Het is alweer een paar weken geleden dat ik het golfterrein bezocht, het eerste kamp dat ik te zien kreeg en waar we onmiddellijk aan het werk gegaan zijn. Het kamp is groter geworden en is nu het grootste kamp dat we ondersteunen, met een geschat aantal van 45.000 mensen die hier slapen.
Mijn college Karine en haar team installeerden er een T45 watertank die 45.000 liter kan bevatten. Via de vroegere sprinklerinstallatie van de golfclub wordt het water nu over het kampterrein verdeeld. Na de stortregen van vanochtend is het golfterrein niet groen maar modderig. Mijn schoenen zijn zwaar van de klei als ik weer vertrek.
Wanneer het hier echt goed begint te regenen zal het kamp veranderen in een modderpoel. Veel mensen hebben niet door hoe ze de latrines moeten gebruiken. Ik ga een paar dagen uitrusten, maar voor ik vertrek neem ik nog een paar foto’s die gebruikt kunnen worden om uit te leggen hoe de latrines het best gebruikt kunnen worden.
12 februari - De overledenen herdenken en terug heropbouwen
Vandaag is het juist 1 maand geleden dat de aardbeving Haïti trof. De president heeft deze dag uitgeroepen tot een dag van nationale rouw. In het weekend zal er drie dagen gevast en gebeden worden om de duizenden mensen die Haïti verloor bij de aardbeving te herdenken.
Ik denk terug aan een maand geleden en mijn eerste bezoek aan de kampen: er was nog geen hulp gekomen. In de meeste gevallen was ik de eerste buitenlandse bezoeker die de mensen te zien kregen. Ik ben geen technisch persoon, maar met ons tweekoppig team deden we alles wat we konden om ons waterproject in gang te steken zodat we mensen konden helpen.
Ondertussen heeft Oxfam een team van nationale en internationale medewerkers ter plaatse gebracht. Haïti ontvangt enorme steun vanuit de regio en daarbuiten. Maar er zijn nog steeds heel veel noden die dienen verlicht te worden: onderdak, hygiëne en psychologische hulp. In de voorbije maand hielpen we al 100.000 mensen. Ik hoop dat we er in de komende maand nog eens 100.000 kunnen helpen.
Helen Hawkings, gezondheidsmedewerkster van Oxfam in Haïti

]
Facebook
Twitter
YouTube
Flickr
Newsletter
