De uitdagingen voor het klimaat

De uitdagingen

De Aarde warmt op. Maar de gevolgen daarvan zijn niet voor iedereen gelijk. Voor de armste gemeenschappen waarmee Oxfam werkt, zijn de gevolgen van de klimaatverandering het grootst, hoewel ze zelf weinig tot geen verantwoordelijkheid dragen.

De uitdagingen

De aarde warmt op omdat we te veel broeikasgassen uitstoten. Die opwarming schudt het klimaat en de seizoenen wereldwijd doorheen. Gletsjers dreigen te smelten en het zeepeil stijgt. Extreme weersomstandigheden, zoals droogtes en overstromingen, komen steeds meer voor.

Onvoorspelbare extreme weerfenomenen doen oogsten mislukken. Wereldwijd hebben mensen door droogte geen toegang meer tot water. Droogte leidt in steeds meer regio’s tot waterschaarste. Daardoor hebben miljoenen mensen een tekort aan voedsel en lijden ze honger.

Elk jaar moeten miljoenen mensen - door honger, lage inkomsten en natuurrampen - hun thuis verlaten op zoek naar betere leefomstandigheden. Tegen 2050 lopen zo'n 250 miljoen mensen het risico op de vlucht te moeten gaan.

Extreme weersverschijnselen komen steeds vaker voor - zo hebben de cyclonen Idai en Kenneth in maart en april 2019 zuidelijk Afrika zwaar getroffen. Maar de armste bevolkingsgroepen hebben onvoldoende middelen om zich daarop voor te bereiden of om hun getroffen gebieden na een ramp weer op te bouwen.

De klimaatverandering treft vrouwen extra hard. Door de bestaande ongelijkheid tussen mannen en vrouwen hebben vrouwen een minder goede toegang tot financiële middelen, grond, onderwijs en gezondheidszorg. Daardoor zijn ze minder goed bestand tegen de gevolgen van de klimaatverandering. Natuurrampen werken conflicten in de hand. Slachtoffers moeten vaak overleven in moeilijke omstandigheden. Daardoor zijn vrouwen extra kwetsbaar voor seksueel geweld of fysieke mishandeling.

Ingrijpen kan

Gelukkig neemt het bewustzijn toe. Nog nooit vroegen zo veel mensen dringende maatregelen die een rechtvaardig en sociaal klimaatbeleid mogelijk maken. Wie strijdt tegen de klimaatverandering en de gevolgen ervan, strijdt ook tegen de ongelijkheid in de wereld. Dat betekent: de meest kwetsbare mensen voedsel en onderdak bieden, ze helpen bij de voorbereiding op de veranderingen en bij de heropbouw na rampen. 
 
Individuele acties en burgerinitiatieven zijn belangrijk, maar volstaan niet meer. Het is de hoogste tijd dat onze beleidsmakers hun verantwoordelijkheid nemen. Zij moeten onze consumptiemaatschappij aanpassen zodat we minder vervuilen. Zij moeten kiezen voor sterke en coherente maatregelen die een sociaal en rechtvaardig klimaatbeleid mogelijk maken.