Geen geld, geen kans op leven

De Indische Pratima Devi, 32, leeft in Patna, een Indische stad in de oostelijke provincie Bihar. Haar man verdient als chauffeur 8.000 Indische roepies per maand (ongeveer 97 €). Ze hebben een dochter van 14 jaar, maken deel uit van een gemarginaliseerde kaste en wonen in een sloppenwijk. Onlangs verloor ze haar pas geboren tweeling als gevolg van slechte behandelingen in de lokale overheidskliniek.

Toen Pratima zwanger werd, was het onmogelijk om de juiste medische zorgen of advies te krijgen ter voorbereiding van een veilige bevalling. Het centrum voor eerstelijnszorg op 500 meter van haar huis waar ze zich in eerste instantie begaf, was niet uitgerust voor zwangerschapszorg.
Zo werd er geen rekening gehouden met het feit dat ze aan bloedarmoede lijdt en problemen heeft met haar schildklier. En geen enkele van de privé-artsen waar ze naartoe ging ter behandeling van een langdurige bloeddiarree, kon haar genezen. Toch moest ze elke privébehandeling uit eigen zak betalen.

Tweeling op komst

In haar zesde maand ging Pratima naar een overheidscentrum voor gezondheidszorg voor een eerste zwangerschapstest. De dokter voerde echter geen volledig onderzoek en wees haar door naar een privékliniek voor een echografie en andere tests. De echografie, die ze amper kon betalen, toonde aan dat ze zwanger was van een tweeling.
In de achtste maand van haar zwangerschap kreeg ze barensweeën en spoedde ze zich naar hetzelfde overheidscentrum. Daar weigerde ze eerst behandeld te worden door een vroedvrouw die al gebruikte handschoenen droeg. De tweede vroedvrouw zei dat Pratima nog niet aan het bevallen was en stuurde haar weer naar huis.
Acht uur later kreeg ze opnieuw zware barensweeën en keerde ze terug naar het centrum voor eerstelijnszorg om er te bevallen van een meisje en een jongen. Het meisje werd dood geboren, allicht omdat Patrima tijdens haar vorig bezoek niet op de bevalling was voorbereid. Het jongentje was heel erg ziek en omdat het openbaar medisch centrum geen couveuse had, gingen Pratima en haar man uren lang op zoek naar een privékliniek met de nodige uitrusting. Dat moesten ze op eigen houtje doen aangezien er geen ziekenwagen beschikbaar was. Ze bouwden een enorme schuld op om hun zoontje gedurende vijf dagen te laten behandelen. Toen was het geld op en moest het terug naar het openbaar medisch centrum. Daar stierf het enkele dagen later.

Over haar ervaring in het openbaar ziekenhuis zegt Pratima het volgende: “Elke dag stierf er een kind. Het leek wel alsof geen enkel kind er levend uit vertrok.”

Kwetsbaar

In de achtergestelde en dichtbevolkte provincie Bihar in het oosten van India ontbreekt de minimale openbare gezondheidszorg voor de armste mensen uit de sloppenwijken. Er zijn niet genoeg gezondheidscentra voor iedereen en de bestaande voorzieningen zijn slecht uitgerust en onderbemand. De private medische diensten zijn dan weer onbetaalbaar.
De bestaande openbare gezondheidscentra vragen 2 roepies (ongeveer 8 eurocent) inschrijvingsgeld en bieden daarvoor in principe alle nodige medische voorzieningen. De zorgkwaliteit is er echter heel laag en patiënten moeten vaak bijbetalen voor behandelingen en medicamenten die normaal gratis zijn. Bovendien zijn er onvoldoende vroedvrouwen en verpleegsters aanwezig en is er een tekort aan uitrusting voor veilige bevallingen. Daardoor zijn de armste vrouwen in Bihar bijzonder kwetsbaar tijdens hun zwangerschap en de bevalling.

Geïnstitutionaliseerde armoede

Het verhaal van Chhatiya is niet uniek. 60 miljoen andere Indiërs worden jaarlijks in de armoede gestort door de torenhoge gezondheidskosten. Dat zijn bijna twee mensen per seconde. De Indische overheid heft nauwelijks belastingen op het inkomen van de superrijken en heeft tegelijk één van de laagste budgetten ter wereld voor gezondheidszorg. Een extra belasting van 0,5% op het vermogen van de 1% allerrijkste Indiërs, zou de overheid genoeg geld opleveren om het jaarlijks budget voor gezondheidszorg met 50% te verhogen.


Vind je ook dat deze extreme ongelijkheid dringend moet stoppen?

Teken de petitie

India is overigens niet het enige land met een extreme ongelijkheid tussen rijk en arm. Uit ons nieuw rapport over ongelijkheid in de wereld blijkt dat de kloof tussen arm en rijk steeds groter wordt. Dat willen wij veranderen door multinationals aan te zetten eerlijk hun belastingen te betalen. Want zo komt er genoeg geld vrij voor openbare diensten zoals gezondheidszorg en onderwijs.

Wist je dat…

  • het fortuin van 1.900 miljardairs samen afgelopen jaar met €2 miljard per dag is toegenomen? Dat is een totale groei van 12% ten opzichte van 2018.
  • de 3,8 miljard mensen die de armste helft van de bevolking uitmaken, hun fortuin afgelopen jaar zagen dalen met meer dan €400 miljoen per dag? Dat is een daling van  11%.
  • er elke dag 10.000 mensen sterven omdat ze geen toegang tot gezondheidszorg hebben?
  • vandaag 262 miljoen kinderen niet naar school gaan?

Teken de petitie


 

Thema: