Meer honger in de wereld, maar politici houden zich stil

15/07/2019

Uit nieuwe cijfers van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) blijkt dat het aantal mensen met honger voor het vierde jaar op rij is gestegen. Wereldwijd hebben 821,6 miljoen mensen honger. Volgens de FAO lijden meer vrouwen aan voedselonzekerheid dan mannen, wat het nieuwe Oxfam-rapport “Gender Inequalities and food insecurity” bevestigt.

"Ondanks de stijgende honger en twee wereldwijde voedselprijscrisissen in iets meer dan tien jaar, is de honger van de politieke agenda verdwenen", zegt Winnie Byanyima, algemeen directeur van Oxfam International.

Klimaat en landbouwbeleid aanpakken

"Regeringen moeten samen dringend nieuwe strategieën uitwerken die de belangrijkste oorzaken van honger aanpakken: de klimaatcrisis, conflicten en een mondiaal voedselsysteem dat commerciële belangen verkiest boven duurzame landbouw en de rechten van hongerige gemeenschappen en kleinschalige boeren", zegt Byanyima.

"193 landen hebben vier jaar geleden besloten om tegen 2030 de honger uit de wereld te helpen. Om dit te realiseren, moeten regeringen hoogdringend hun landbouwbeleid veranderen, zodat ze bijdragen aan de strijd tegen honger en armoede. Ze moeten dringend de uitstoot van broeikasgassen verminderen en boeren helpen hun landbouw aan te passen aan het steeds extremere en onzekere klimaat. Ze moeten hun inspanningen opvoeren om gewelddadige conflicten en oorlog te beëindigen. Ze moeten humanitaire hulp beschikbaar stellen om te voldoen aan de voedselbehoeften van miljoenen mensen die door crisissen zijn getroffen."

Steun aan vrouwen in ontwikkelingslanden

"Overheden moeten de steun aan vrouwen versterken: ze vormen bijna de helft van de voedselproducenten in ontwikkelingslanden, maar eten meestal het laatst, het minst en het minst goed wanneer huishoudens een tekort aan voedsel hebben."

Noot aan de redactie

  • Woordvoerders van Oxfam zijn beschikbaar voor interviews en achtergrondinformatie.
  • Oxfams nieuwe rapport “Gender inequalities and food insecurity: 10 years after the food price crisis, why are women farmers still food insecure?” analyseert de hervormingen die zijn doorgevoerd sinds de voedselprijscrisissen in 2007-2008 en 2010-2011, en het geeft aan waarom deze hervormingen niet voldoende zullen zijn om een ​​nieuwe crisis te voorkomen of honger te beëindigen.
  • Vrouwen spelen een cruciale rol in de landbouw en voeden honderden miljoenen mensen wereldwijd. Toch worden ze systematisch geconfronteerd met discriminatie, bijvoorbeeld als het gaat om het recht op grondbezit of toegang tot krediet. Bovendien heeft de FAO herhaaldelijk benadrukt dat vrouwen eerder honger lijden dan mannen. Ze worden ook onevenredig getroffen door klimaatverandering, conflicten en verplaatsing.
  • In een eerste voedselcrisis steeg de prijs van voedselgrondstoffen tussen begin 2007 en mei 2008 met 83%. Tussen 2010 en 2011 was er opnieuw een vergelijkbare stijging van de voedselprijzen. Deze pieken werden veroorzaakt door een aantal factoren, waaronder de voedselprijsspeculatie, toegenomen wereldwijde vraag naar biobrandstoffen, afnemende voedselvoorraden, het gebruik van voedsel voor vee en extreme weersomstandigheden gelinkt aan de klimaatverandering. Structurele problemen die ook hebben bijgedragen tot de stijging van de voedselprijzen zijn onder meer armoede, de liberalisering van de handel in landbouwproducten, de distributie en toelevering van goederen in handen van een paar grote bedrijven, de marginalisering van kleine boeren, afnemende overheidsinvesteringen in de landbouw en afnemende ontwikkelingshulp aan kleine landbouwbedrijven.
  • In een rapport uit 2008 stelt de Wereldbank dat groei in kleinschalige landbouw twee tot vier keer effectiever is in het terugdringen van honger en armoede dan groei in een andere sector.