Rijke landen houden grens dicht voor Syriërs

16/12/2016

Rijke landen zijn in staat veel meer Syrische vluchtelingen op te vangen dan ze nu doen. Dat blijkt uit berekeningen van ontwikkelingsorganisatie Oxfam. België zou tot 7 keer meer vluchtelingen moeten hervestigen – en dat terwijl de federale regering blijft herhalen dat ze haar steentje bijdraagt.

Vijf miljoen Syrische vluchtelingen leven momenteel in een van de buurlanden van Syrië. Ondanks de vrijgevigheid van deze gastlanden, heeft deze gigantische instroom een aanzienlijke impact op de openbare dienstverlening, en worden steeds meer mensen geconfronteerd met groeiende werkloosheid en armoede. De Syrische buurlanden, die inmiddels verzadigd zijn, voeren steeds meer restrictieve maatregelen door, wat op zijn beurt een directe impact heeft op de meest kwetsbare vluchtelingen. Het is tijd dat de rijke landen de verantwoordelijkheid delen.

België gebuisd

Oxfam heeft berekend wat een eerlijke bijdrage zou zijn van elk land in functie van haar economische kracht. Voor België zou dit neerkomen op het opvangen van 4.771 Syrische vluchtelingen.

Maar sinds 2013 zijn slechts 644 Syriërs hervestigd in België, wat neerkomt op 13% van hetgeen we zouden moeten opvangen om een eerlijke bijdrage te leveren. Met dat cijfer ligt België ver achter Canada, dat met de opvang van 39.532 Syrische vluchtelingen een bijdrage levert van 248%.

Oxfam roept de rijke landen op om zich gezamenlijk in te zetten voor de veilige opvang van de 10% meest kwetsbare Syrische vluchtelingen (zoals gedefinieerd door UNHCR), door middel van relocatie of andere programma’s voor toelating op basis van humanitaire gronden.

Canada op kop

Oxfam heeft het hervestigingsbeleid van acht landen onder de loep genomen – Duitsland, Australië, Canada, Spanje, de Verenigde Staten, Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Rusland – en concludeerde daaruit dat in sommige landen bureaucratische processen, overbodige controles, en een toenemend xenofobisch politiek klimaat de komst van Syrische vluchtelingen vertraagt. Andere landen, zoals Canada, zijn daarentegen in staat snel en efficiënt de meest kwetsbare vluchtelingen op te vangen door meer en snellere inzet van ambtenaren en geld en door politieke bereidheid te tonen.

Morgane Thonnart, verantwoordelijke bij Oxfam-Solidariteit voor de crisis in Syrië:

“De verdronken Syrische kinderen die op de voorpagina’s van het nieuws verschenen hebben een golf aan steun teweeg gebracht in vele landen. Sommige regeringen van rijke landen hebben naar de roep van hun bevolking geluisterd en hebben zich ingezet om kwetsbare vluchtelingen op te vangen. Maar al te vaak zagen we dit jaar ook politieke leiders die steeds meer een xenofoob discours hanteerden. Het zijn de Syrische vluchtelingen die hier de dupe van zijn.”

“Ongeveer  130.000 Syrische vluchtelingen vonden onderdak in een van de rijkere landen van de wereld. Dat is een te verwaarlozen hoeveelheid, en staat in schril contrast met bijvoorbeeld Libanon, waar één op de vijf inwoners vluchteling is. Hoewel hervestiging de crisis niet zal oplossen, is het wel een tastbare manier om hoop te geven aan veel vluchtelingen en om een concrete daad van solidariteit te tonen aan de buurlanden van Syrië, die de overgrote meerderheid van de mannen, vrouwen en kinderen opvangen die de oorlog ontvlucht zijn.”

Concrete eisen

Om meer vluchtelingen te kunnen opvangen, moeten bepaalde rijke landen hun procedures verbeteren en lessen leren van de landen die tot op vandaag een voortrekkersrol hebben gespeeld. Zo heeft Canada bijvoorbeeld een 500-tal extra personeelsleden ingezet in de ambassades van de buurlanden van Syrië om de hervestigingsprocedure te versnellen.

In haar rapport roept Oxfam rijke landen die het VN-Verdrag inzake vluchtelingen ondertekend hebben op om de verantwoordelijkheid voor vluchtelingen eerlijker te verdelen, en hun inspanningen voor hervestiging te versterken. Concreet:

  • Rijke landen moeten mogelijkheden bieden tot hervestiging of toelating op humanitaire gronden aan de 10% meest kwetsbare Syrische vluchtelingen tegen het einde van 2017, naast andere instrumenten zoals gezinshereniging en studentenvisa. 
  • Landen moeten hun hervestigingsprocedures versnellen voor vluchtelingen in levensbedreigende situaties.
  • Overheden moeten private sponsoringmodellen introduceren als aanvulling op hervestigingsprogramma’s van de overheid.

Extra

  • Het volledige rapport is hier beschikbaar
  • Hervestiging is een optie waarbij een derde land (niet het land van waaruit de vluchteling gevlucht is, noch het land van eerste asiel) het vluchtelingenstatuut verleent aan een individu.
  • Toelatingsprogramma’s op basis van humanitaire gronden lijken sterk op hervestigingsprogramma’s, maar zijn doorgaans gebaseerd op een versnelde werking, vaak zonder deelname van het UNHCR, en kunnen een permanente of tijdelijke opvang verschaffen, afhankelijk van de legislatuur of het overheidsbeleid van het land dat deze optie aanbiedt.

Nederlandstalige pers
Leen Speetjens
0484/10.17.87
lsp@oxfamsol.be

Franstalige pers
Esther Favre-Félix
0485/57.78.01
efa@oxfamsol.be

Globo
Abonneer je op het driemaandelijks magazine van Oxfam-Solidariteit, stuur een e-mail naar globo@oxfamsol.be.

Twitter
Volg ons op Twitter