Solidariteit kent geen grenzen

16/03/2020
Terwijl we ons best doen om deze pandemie te doorstaan, moeten we rekening houden met de meest kwetsbaren onder ons, ook aan de andere kant van de wereld. Een brief van Eva Smets, algemeen directeur van Oxfam-België.
 
 
 
De wereld is in de ban van het Coronavirus. Net als jou, blijf ik thuis en probeer ik me zo goed mogelijk aan te passen aan deze moeilijke, maar noodzakelijke maatregel. Maar ik weet ook dat net in het vermogen om verder te kijken dan onszelf, en ook de risico's en bedreigingen voor anderen te zien, onze kracht als Oxfam-beweging ligt. We blijven solidair met de meest kwetsbaren onder ons, ook in deze moeilijke tijden. Daarom wil ik jullie op de hoogte brengen over de maatregelen die Oxfam neemt om de gemeenschappen en de mensen met wie we werken wereldwijd te beschermen.

Arme gemeenschappen en vrouwen meest kwetsbaar

Als humanitaire organisatie weten we maar al te goed dat arme gemeenschappen, wanneer een crisis toeslaat, de zwaarste gevolgen dragen. We maken ons grote zorgen over de verspreiding van COVID-19 in landen waar de gezondheidszorg minder sterk is. Op het Afrikaanse continent hebben intussen al meer dan 40 landen melding gemaakt van eerste besmettingen. Veel van deze landen kampen nu reeds met ernstige gezondheidsproblemen en armoede. Het effect van het virus kan rampzalig zijn als het voet aan de grond krijgt in vluchtelingenkampen of andere gebieden waar de levensomstandigheden (hoge bevolkingsconcentratie, moeilijke toegang tot water en gezondheidszorg, etc.) de verspreiding van het virus bevorderen.
 
Vrouwen zijn daarbij andermaal het meest kwetsbaar voor Covid-19. Wereldwijd zijn 70 procent van de gezondheidswerkers vrouwen. Zij lopen daardoor een aanzienlijk hoger risico op besmetting. Vrouwen dragen ook de enorme last van onbetaalde zorg, die dramatisch zal toenemen naarmate de zorg voor zieke familieleden en de zorg voor kinderen dringender wordt.

Covid-19: wat doet Oxfam?

We coördineren onze acties in 65 landen samen met onze partners, ministeries van Volksgezondheid en belangrijke VN-agentschappen. We hebben een jarenlange ervaring op het gebied van publieke gezondheidszorg, water en sanitaire voorzieningen.
 
Zo ook in Syrië, waar al 10 jaar lang oorlog woedt. In verschillende regio's die al zwaar getroffen zijn door de gevechten en het gebrek aan voedsel en water, wordt de bevolking nu geconfronteerd met de dreiging van Covid-19. Oxfam verhoogt de distributie van zeep en andere noodhulpmaterialen. Gelijkaardige maatregelen worden genomen in Jordanië, Libanon en Pakistan.
 
We helpen mensen ook om het risico op besmetting te beperken door hen informatie en advies te geven in hun eigen taal. Dit is bijvoorbeeld het geval in Bangladesh, waar veel vluchtelingenkampen onderdak bieden aan Rohingya-vluchtelingen uit Myanmar.

Ongelijkheid in België

Maar ook hier in ons land zijn er grote uitdagingen. Sommigen onder ons beschikken niet  over de nodige middelen om de belangrijke veiligheidsmaatregelen te nemen die de overheid aanbeveelt, zoals thuiswerken of het vermijden van openbaar vervoer. Bovendien zullen laagbetaalde werknemers of werknemers met onzekere en tijdelijke contracten zwaar worden getroffen door het inkomensverlies. Denk bijvoorbeeld aan mensen die werken in de horeca, de dienstverlening of de informele sector. 
 
Het Belgische sociale beschermingsstelsel moet haar rol actief opnemen: een vangnet bieden voor de meest kwetsbare groepen in onze samenleving. We moeten ook het gezondheidspersoneel enorm dankbaar zijn. Zij staan nu in de frontlinie en lopen professioneel de grootste risico’s. Door hun werk kunnen we in België rekenen op zo’n betrouwbaar en toegankelijk gezondheidssysteem.

Solidariteit kent geen grenzen

Mijn collega’s en ik zullen je op de hoogte houden van onze inspanningen terwijl deze crisis zich verder ontvouwt. Terwijl je zelf het advies van de overheid opvolgt om jezelf en anderen te beschermen, bedanken we je ook voor jouw steun bij het beschermen van mensen hier en over de hele wereld. Geen enkel individu, gemeenschap of land kan deze crisis alleen aan. We moeten samenwerken, over gemeenschappen en over de grenzen heen, met waardigheid en boven alles: solidariteit.