Voedselheldinnen verslaan honger

16/11/2017

Vrouwen maken het verschil in de strijd tegen honger, ondanks de discriminatie waarmee ze vaak te maken krijgen. Dat bewijzen de verhalen van voedselheldinnen Rama, Mary, Ashwaq en Nurlina.

Rama, bijenhoudster in Zuid-Soedan

Bijenhoudster Rama heeft met de hulp van Oxfam verschillende vrouwen in de bijenteelt kunnen verenigen. Samen zijn ze nu beter voorbereid om met de klimaatverandering om te gaan. Toen vorig jaar een langdurige droogte heerste in hun streek, slaagden ze er toch in om voldoende honing te blijven produceren en rond te komen.

Aangezien vrouwen in de Wulu-regio in Zuid-Soedan minder toegang hebben tot onderwijs, hebben ze ook minder kansen om een leidende rol in de samenleving te vervullen. Daarom heeft Oxfam in Zuid-Soedan specifieke projecten opgestart om vrouwen in de voedingssector de nodige vorming te geven.

Mary, boerin in Ghana

Ook Mary uit Goziir, Ghana, is actief in de landbouw. Net als andere boerinnen uit haar buurt kreeg ze door Oxfam de mogelijkheid om kleine leningen aan te gaan en efficiënte droogovens te installeren. Hierdoor zag ze haar maïsoogst op korte tijd verdubbelen.

Nu geeft ze op haar beurt die kennis door aan andere vrouwen in landbouwscholen. Zo zijn ze samen ze beter voorbereid zijn om de voedseltekorten tijdens het lange hongerseizoen in Noord-Ghana op te vangen.

“De vrouwen in deze gemeenschap komen op voor elkaar. We begrijpen dat het nodig is om elkaar te helpen", vertelt Mary.

Ashwaq, dokter in Jemen

 Ashwaq Muharram, dokter in het ziekenhuis van Al-Hudaydah, besefte dat families uit afgelegen gebieden het het moeilijkst hebben. Daarom besloot ze om een mobiel ziekenhuis op te richten: met haar wagen trekt Ashwaq nu Jemen rond. Ze brengt eten, medische controles en geneesmiddelen tot bij de meest kwetsbare families.

Daarnaast denkt Ashwaq ook aan oplossingen op langere termijn. Ze heeft schapen kunnen kopen voor een vijftigtal families, waardoor die minder afhankelijk worden van noodhulp, en ook motoren, zodat ze zich makkelijker kunnen verplaatsen om eten te zoeken of kopen. Zo pakt ze de levensbedreigende honger op verschillende niveaus aan.

Jemen wordt momenteel getroffen door een hongercrisis van enorme omvang. Door het aanslepend conflict is efficiënte hulp verlenen op grote schaal er bijzonder moeilijk.Overheden en gewapende groepen belemmeren Ashwaqs werk vaak. Seksisme speelt daarin een grote rol.

“Mensen proberen me te verhinderen om naar bepaalde gebieden te gaan, enkel omdat ik een vrouw ben. Ze vertellen me dat het er te gevaarlijk is voor mij. Ik moet dan andere manieren vinden om er te geraken. Ik ben elke keer bang, maar ik zal nooit stoppen.”

Nurlina, visser in Indonesië

Ook Nurlina uit Indonesië weet wat discriminatie van vrouwen inhoudt. Ze werkt als visser, in een sector die nog vaak wordt beschouwd als een mannenaangelegenheid. Nurlina krijgt geregeld vrouwonvriendelijke opmerkingen naar haar hoofd geslingerd. Een tijd lang werd ze zelfs niet langer officieel erkend als visser.

Toch liet ze het niet aan haar hart komen. Nurlina kwam op voor haar rechten en won ze met glans terug.

“Ik kan even goed met de boot varen en vis vangen als de mannen hier. Als je mij niet gelooft, nodig ik je met plezier uit om eens mee te varen.”

Ook nu ze haar rechten als visser teruggewonnen heeft, blijft ze ijveren voor gelijke rechten voor mannen en vrouwen. En dat is nodig: wereldwijd produceren vrouwen nog altijd 20 tot 30 procent minder voedsel dan mannen.

Wat moet er veranderen?

Een recent Oxfam-rapport genaamd ‘Financing Women Farmers’ toont aan dat de honger in de wereld met maar liefst 17% kan verminderen als vrouwen in de voedingssector dezelfde kansen krijgen.

Daarom pleit Oxfam ervoor dat overheden mannen en vrouwen gelijke toegang geven tot landbouwgrond, fondsen en onderwijs. Daarnaast moeten ze vrouwen meer betrekken bij beslissingen op gemeentelijk niveau en hun kleinschalige ondernemingen steunen. Honderden miljoenen vrouwen hebben het potentieel om hun gemeenschappen vooruit te helpen. Het is tijd om dat niet langer te negeren.

Lees het volledige rapport